شيخ حسين انصاريان

377

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

وجود مقدّس محمّد صلى الله عليه و آله تبليغش همراه منطق و استدلال و برهان بود و جاى عذرى براى احدى باقى نمىگذاشت . در عين حال ، دنياپرستان و مادّيگران و شهوترانان و عدّه‌اى از يهود و نصارى از سر كينه و خشم و عداوت و دشمنى از وى روى مىگرداندند ، ولى آن جناب كه امين وحى حق بود از تبليغ دست بر نمىداشت و احكام الهيّه و معارف ملكوتيّه و مسائل ربانيّه را بى كم و زياد در اختيار گمراهان مىگذاشت . محمّد صلى الله عليه و آله به خاطر اخلاصش و عبادتش و حكمت و علمش ، صبر و تقوايش و صلاح و احسانش ، صدق و سخايش ، كرم و وفايش ، عقل و درايتش ، ايمان و اخلاقش ، شخصيّت و كرامتش ، بصيرت و بينشش ، و رأفت و رحمتش ، نسب و اصالتش ، قلب و روحش ، جود و سخايش ، خشوع و تواضعش ، صفا و طهارتش ، حلم و بردباريش و بندگى و نبوّتش ، نجيب و صفىّ حضرت حق بود و احدى از خلق خدا اعم از جنّ و انس و ملائكه به پايهء او نبود . دوست ، سلطان و دل ولايت اوست * خرّم آن دل كه در حمايت اوست هر كه را دل به عشق اوست گرو * از ازل تا ابد ولايت اوست پس نماند ز سابقان در راه * هر كه را پيش رو هدايت اوست عرش بر آستانش سر بنهد * هر كه را تكيه بر عنايت اوست در دو عالم ز كس ندارد خوف * هر كه در مأمن رعايت اوست سيف فرغانى ار سخن شنود * اندكى زين نمط كفايت اوست ( سيف فرغانى ) امام رحمت محمّد صلى الله عليه و آله در ميان خلق ، رحمت خدا و مبشّر رحمت حضرت محبوب در بين مردم بود .